ผมเป็นคนชอบสัตว์มากครับ สังเกตได้จากบล็อกของผม ที่มีแต่เรื่องของสัตว์ทั้งนั้น แทบจะไม่มีมนุษย์โผล่ออกมาบ้างเลย (ส่วนมากถ้าโผล่มากมักจะเป็นในทางไม่ดี)  แต่ผมก็ไม่ใช่คนโรคจิตที่เอาแต่นั่งพูดคุยกับสัตว์หรือหลงรักสัตว์แบบชู้สาวนะครับ

 

เรื่องของเรื่องก็คือเวลาบอกใครว่าผมชอบสัตว์ หลายคนชอบถามว่า ผมชอบเลี้ยงสัตว์หรือ หรือ ที่บ้านเลี้ยงตัวอะไรบ้างล่ะ เป็นแบบนี้แทบทุกที

 

ผมจะตอบไปว่า ฉันไม่ได้เลี้ยงสัตว์ และไม่ชอบเลี้ยงสัตว์ด้วย ฉันชอบสัตว์ในธรรมชาติจ๊ะ  ใช่ครับ ผมชอบเฝ้าดูสัตว์ที่มีชีวิตตามธรรมชาติของมันเอง ไม่ชอบสัตว์ที่ถูกคุมขัง และไม่ชอบเวลาใครจับสัตว์ในธรรมชาติมาเป็นสัตว์เลี้ยง เพื่อสนองความบันเทิงของตัวอง

 

แต่ต้องแยกให้ชัดเจนก่อนนะครับ ระหว่างสัตว์ที่เกิดมาเพื่อเป็นสัตว์เลี้ยงกับสัตว์ในธรรมชาติที่ถูกจับมาเป็นสัตว์เลี้ยง  สำหรับน้องหมา น้องแมว น้องหนูแฮมสเตอร์ น้องกระต่าย น้องปลาทอง ฯลฯ พวกนี้ไม่มีปัญหาถ้าใครจะเลี้ยง เพราะพวกเขาเกิดมาเพื่อเป็นสัตว์เลี้ยงอยู่แล้ว ไม่สามารถอยู่ตามธรรมชาติเองได้ และพวกเขาก็จะมีความสุขด้วยถ้ามีคนเลี้ยงดีๆ

 

หรือต่อให้เลี้ยงสัตว์แปลกๆ แค่ไหนก็ตาม ถ้าสัตว์ตัวนั้นเกิดมามีวิถีชีวิตเป็นสัตว์เลี้ยง หรือมันมีความสุขกับชีวิตที่ถูกมนุษย์เลี้ยง ก็เลี้ยงไปได้เลยครับ

 

แต่มันจะมีสัตว์พวกหนึ่งที่ไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นสัตว์เลี้ยง แต่มนุษย์จับมาเลี้ยง  เร็วๆ นี้ผมได้ไปเดินสวนจตุจักรมา ตรงตลาดซันเดย์ที่ขายสัตว์ มักจะมีสัตว์ที่ผมเห็นแล้วอึ้งแบบว่า แว้ก ไอ้ตัวนี้จับมาเลี้ยงได้ด้วยหรือ  หรือ เฮ้ย ไอ้นี้มันใกล้จะสูญพันธุ์แล้วนะโว้ย หรือ ว้าย นี่มันสัตว์ที่ห้ามซื้อขายนี่ แล้วเอามาขายได้ไงอ่ะ  แถมบางร้านก็มีพิรุธห้ามถ่ายรูปสัตว์พวกนี้เสียด้วย  นั่นทำให้ผมรู้สึกว่าสัตว์พวกนี้ภูกจับมาจากธรรมชาติ ไม่ใช่สัตว์ที่ถูกเพาะมาสำหรับเลี้ยง

สัตว์ที่ว่านี้ก็ได้แก่ แมงมุมทารันทูล่า กบ เต่า กิ้งก่า ตุ๊กแก งู นก นางอาย ชูการ์ไกลเดอร์ และอีกสารพัดครับ

 

แล้วพวกมันมีความสุขกับวิถีชีวิตแบบสัตว์เลี้ยงหรือเปล่า ผู้เลี้ยงดูแลมันดีแค่ไหน  ผมเชื่อว่าพวกมันคงไม่มีความสุขเท่ากับอยู่ที่บ้านที่แท้จริงในธรรมชาติหรอกครับ  หลายตัวอยู่ได้ไม่นานก็ต้องตาย  (ลองนึกๆ ดูสิครับว่าตอนเด็กๆ เรามักจะจับสัตว์ต่างๆ มาเลี้ยงในขวดหรือในตู้ แล้วไม่นานมันก็ตาย)

 

เห็นสัตว์ป่าถูกจับมาขังกรงทีไร รู้สึกหงุดหงิดครับ สงสารสัตว์และชังคน (ยกเว้นคนที่จับมาเพื่ออนุรักษ์หรือศึกษา) เรานั่งมีความสุขกับการดูพวกมันอยู่ในกรงหรือในอุ้งมือ โดยที่ลืมนึกถึงชีวิตที่แท้จริงของมัน  ชีวิตสัตว์ในธรรมชาตินั้นมหัศจรรย์กว่าชีวิตในกรงมากครับ และมันก็น่าสนใจกว่าจะจับพวกมันมาโชว์ให้เราดูในกรงด้วย

 

วกมาถึงเรื่องที่ผมไม่ได้เลี้ยงสัตว์ดีกว่า  บ้านผมเป็นทาวเฮาส์หลังเล็กๆ แค่ไม่กี่ตารางวา พื้นที่ในบ้านไม่มีต้นไม้สักต้น โชคดีที่เป็นบ้านหลังริมอยู่ติดกำแพง เลยมีที่ให้แม่ผมได้ปลูกต้นไม้หน้าบ้านได้บ้าง  ซึ่งผมได้ค้นพบว่าในสวนหน้าบ้านและในบ้านเล็กๆ ของผม มีสัตว์ต่างๆ อาศัยอยู่เยอะมากอย่างกับสวนสัตว์ บางชนิดก็แปลกและเจ๋งดีเหลือเกิน

 

ผมจะเรียกมันว่าสัตว์เลี้ยงก็ไม่ถูกนัก เพราะผมไม่เคยเลี้ยง ไม่เคยดูแล และไม่เคยจับมันใส่กรง แต่พวกมันก็ให้ความสุขกับผมอยู่เสมอ และที่สำคัญพวกมันก็มีความสุขกับชีวิตตัวเองด้วยครับ 

 

แม้จะไม่ได้แปลกพิสดารเหมือนสัตว์ในสวนจตุจักรพวกนั้น แต่ผมก็รักหลายชีวิตที่อยู่ในบ้านหลังเล็กๆ ของผม  ลองมาดูกันเถอะครับ ว่าเพื่อนสัตว์ในบ้านของผมเป็นอย่างไร

 
..........................................

 สัตว์ในสวน

เพื่อนเลื้อยคลาน

 

คุณกาก้า (คนละคนกับที่ย้ายไปรีล มาดริด) กิ้งก่าขาประจำ เค้าชอบออกมาตอนเช้าๆ อาบแดดอย่างสบายอารมณ์

 

 

น้องตาล กิ้งก่าตัวน้อย หางยาวเฟื้อย ชอบอยู่ตามกำแพง เป็นคนละชนิดกับคุณกาก้า

 

 

พี่เรน  จิ้งเหลนตัวมันเลื่อม พี่สาวผมไม่ค่อยชอบเค้าตรงตัวมันๆ ลื่นๆ นี่แหละ

 

 

บางทีพี่เรนก็มาเมาส์เรื่องดารากับน้องตาล

 

เพื่อนเหล็กใน

 

คุณผึ้ง ผึ้งมิ้มกับรังบนต้นแก้ว แม้ผมจะชอบไปด้อมๆ มองๆ ใกล้ แต่เค้าก็ไม่ทำอะไรผมเลย พอถึงเวลาก็ย้ายรังไปเอง

 

 

พี่ต่อศักดิ์ กำลังดอมดมดอกบุหงาส่าหรี พี่เค้าตัวใหญ่น่าเกรงขามมากทีเดียว